Αυτό που θαύμασα, ( μια και εδινα και εγώ οδηγίες

), ήταν ότι ΚΡΑΤΗΣΑΝ την ψυχραιμία τους στα δύσκολα προς το τέλος, όπου και κρίθηκε το παιχνίδι !
Συνήθως, προς το τέλος εγκαταλείπουν, από κούραση - σύγχιση - απογοήτευση, πράγμα που ΔΕΝ πρέπει να συμβάινει σε μεγάλες ( βαριές φανέλες ) ομάδες. Παλεύουμε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.
Η πλάκα για εμένα ήταν ότι, παρά το γεγονός ότι ΔΕΝ είμαι φανατικός, ούτε παρακολουθώ συστηματικά ( πχ τα παιδιά μου έχουν διαρκείας στο ποδόσφαιρο και πάνε και κανένα ταξίδι ), την ημέρα αυτή, έμεινα μέχρι τις 06.00 το πρωί στην τηλεόραση !
Καλά να είναι όλοι, όταν παίζουν αθλητικά.