Διευκρινίζω ότι από το πρωτο Ελβετικό μου στα 12 σαν επιβράβευση / εργαλείο για την είσοδό μου στο τότε Γυμνάσιο, ( το έχω ακόμα ) το επόμενο ρολόι μου ήταν στα 18 και κάτι ένα Rolex, από ...........απλή σύμπτωση.
Απέκτησα και άλλες μάρκες κατα την ωρολογιακή μου πορεία, πχ ένα SEIKO QUARTZ 100 SPORTS το 1978 ( απο περιέργεια

), κάποιο Ω ( ....λάθος

), κάποιο Vacheron ( ....άλλο λάθος

), δεν αξιολόγησα σαν λογική την αγορά ενός Αudemars Royal Oak το 1988 ( έκανε 4 φορες την αξία ενός Rolex GMT ), και δεν το πήρα. Και καλά έκανα.
Ολα αυτά τα χρόνια, πήρα πολλά Rolex, και οι εμπειρίες μου ήταν πάντα θετικές. Οπότε, είμαι πιστός ακόλουθος της μάρκας ( loyal

), και παρακαλώ δικαιολογήστε τον "φανατισμό" μου, και ίσως την υπερβολική συμπάθεια. Φυσικά, με τις σημερινες τιμες, δεν νομίζω ότι είναι λογική μια αγορά, εκτός και αν κάποιος είναι 30-35, και θα το έχει για μια ζωή.
Πλέον, και εγώ χρησιμοποιώ και άλλες μάρκες, ( φτηνές ) ειδικά σε καθημερινές σκληρές χρήσεις.
Τα Rolex, ζούνε στην θυριδα για αποφυγή "κοινονικοποιήσεων", και περιμένουν να περάσουν στην επόμενη γενεά.
