nick10 έγραψε: Δευ Ιαν 12, 2026 8:55 am
Σε ευχαριστώ πολύ, την έχω πλύνει και γεμίσει με μπλε μελάνι Parker Quink, τα σημάδια από μελάνι που βλέπεις είναι από αυτό
Τότε, και ζητώ συγνώμη αν κάνω λάθος, ίσως κάτι δεν πάει καλά με την παροχή / ροή. Θεωρητικά, δεν πρέπει να έχει μελάνη ( η μελάνη, όχι το μελάνι ) από τη πάνω πλευρά του
nib. Πρέπει η πάνω πλευρά της μύτης να είναι καθαρή.
Ερώτηση, και το λέω με αγάπη και ενδιαφέρον. Μήπως κανει διαρροή ? ή έχει "κατάλοιπα" στο καπάκι και λερώνει από εκεί ?
Βάλε και φωτό "γυμνή" να δούμε το σύστημα τροφοδοσίας. Εχει αντλία ή δοχείο ?
Ιστορικό
Ειχα ( ........και έχω ) τεράστια αγάπη με τις πέννες, και εν γένει με τα είδη γραφής.

Και εμπλοκή. Βαθειά.

Που ξεκίνησε από την Τρίτη δημοτικού, που οι "καλοί" μαθητές, οι ορθογράφοι και καλλιγράφοι, περνάγανε από τα μολύβια στην πέννα, και από το γραμμωμένο χαρτί, που καθόριζε το μέγεθος των γραμμάτων, -----> στο ελεύθερο τετράδιο.
Εξοπλισμός για την γραφή μας , μελανοδοχείο, στυπόχαρτο, και .............βουρ ! Και μου "δάνειζε" πέννες ο πατέρας μου, και με καμάρωνε που έγραφα, με ορθογραφία και καλλιγραφικά.
Τα "θρανία" μας τότε, είχαν τρύπα για το μελανοδοχείο. Τα θυμάται κανείς ? Και είχαμε και στυπόχαρτο, είτε σκέτο, είτε σε εκείνο το καμπύλο όργανο που "καθάριζε" από τα πλεονάσματα τα γραφόμενα

Και τυπικό στοιχείο στο γραφείο του πατέρα,
κρυστάλλινο σετ με θήκες για μελανοδοχεία ( για μπλέ - κόκκινη - πρασινη μελάνη ) και θήκες ( οριζόντιες ) για πέννες. Θυμάμαι τον αδελφό της μητέρας μου, γιατρό , που έγραφε τις συνταγές ή σημειώσεις, και με κόκκινη - πράσινη μελάνη. Και στο επισυναπτόμενο του πατέρα μου, έχει κόκκινες σημειωσεις.
Αργότερα, κυκλοφόρησαν σε αντικατάσταση των πεννών μελάνης, τα διαρκείας, που στο ίδιο σώμα πέννας ( στυλό ), είχαν την επιλογή των 4 χρωμάτων. Μπλέ, κόκκινη, πράσινη, μαύρη. Με 4 κομβία στην κεφαλή, επέλεγες το χρώμα που θα προβαλε στην μύτη. Τα θυμάται κανεις ? Κυκλοφόρησαν για να καλύψουν την ανάγκη που υπήρχε τότε ή την συνήθεια, να γράφουν σε "σημειώσεις" με διάφορα χρώματα. Μετά, εκφυλίστηκε και αυτό.
Βελτιωμένη έκδοση του παλαιότερου, που είχε την μελάνη και τα "φτερά". Που ακόμα βρίσκουμε σε διακοσμητικές διαταξεις γραφείου, που κάποια ( στυλό διαρκείας πλέον ) στέκονται υπερηφάνως σχεδόν κάθετα, είς μνήμην των "φτερών" που βουτούσαν στην μελάνη, γραφανε και με το καμπύλο στυπόχαρτο, στέγνωναν.
bbcode thumbnail
Μετά, εμφανίστηκαν τα "διαρκείας", με πρώτα τα κίτρινα Schneider, με μεταλικό ανταλλακτικό, που τα κάναμε ................"αεροβόλα", με τις φλούδες από τα πορτοκάλια.
Και μας έβαζαν να γράφουμε και με δαύτα, για να γλυτώσουν τα χυμενα μελάνια στην τάξη, και τις λερωμενες μαθητικές ποδιές - χέρια - μούρες όλα γεμάτα μελάνια.
Ειχα πολλές πέννες, και του πατέρα μου αλλά και δικες μου. Μέχρι πρόσφατα έγραφα με πέννες, έκανα συλλογές, μέχρι που ένας ..............απρόσκλητος επισκέπτης, φρόντισε και με αλάφρωσε από τα περισσότερα από δαύτα. Και μαζί, και το ρολόι του πατέρα μου. Δυστυχώς.
Από τις δικες του, έχω μόνον μία Parker 51, του 1941, με ( φυσικά ) ασημένιο καπάκι. Πολλές άλλες δικές μου, ...........gone !
Και πλέον, παρότι καθημερινά γράφω, η κύρια δραστηριότητα "γραφής" είναι πλέον σε

Πάλι καλά που δεν σφυρηλατούμε...........μάρμαρα όπως οι αρχαίοι !
Με την άδεια του αγαπητού Κώστα,( ελπίζω ! ) βάζω και ένα γραπτό του πατέρα μου, μία αίτηση προς τον ΑΟΟΑ, για να γίνει κατανοητό γιατί χαιρόταν που έδειχνα .............πρόοδο ! Στην ορθογραφία κι στα καλλιγραφικά.
Ο πατέρας μου, Αξιωματικος του Στρατού Ξηρας - Στρατολόγος, απόφοιτος της Νομικης ( ο μόνος τρόπος για να σπουδάσει τα πέτρινα χρόνια ένα προσφυγόπουλο από την Κων/πολη που βρέθηκε σε κάποια χωράφια με τους άλλους πρόσφυγες, ήταν να καταταγεί στον στρατό ), κάνει αίτηση στον ΑΟΟΑ, για την προσθήκη ενος δωματίου στο τότε σπίτι μας. Ετος 1954.!!! Φυσικά, γράφει με πέννα, και η πέννα ακουμπάει στο χαρτί, και δεν σηκώνεται αν δεν τελειώσει η λέξη. Και τα λάθη, δεν διορθώνονταν ! Χώρια τις κηλίδες από κακές ροές. Ηταν μια κατάσταση αγάπης και ......μίσους.
Είχα αρκετά λερωμένα πουκάμισα στην τσέπη από ψιλοδιαρροές, και ειδικά, σε κάποια αεροπορικά ταξίδια πα πα πα πα .

Εκεί, χρησιμοποιούσα τα Cross.
Και έχω και άλλα γραπτά του πατέρα μου, με δασεία στο
ρ, και άλλα χαρακτηριστικά της τότε γλώσσας. " Ευαρεστούμενοι ", " μοι χορηγήσητε", υπογεγραμμένη στο
ω, κλπ.
Επισης
https://www.stougiannidis.gr/AENAON/AS10/as10_56.pdf