Πεννες Στυλο

[kalvetfl67]

Πολύ ωραία Νικο , εχω το ίδιο σε ballpoint (εις διπλούν) αλλά με το κουμπί από πάνω . Αν θυμηθω θα τα ανεβασω φωτό
Υπέροχη σειρά αν και η γραμμή τους ήταν αρκετά λεπτή και δεν με βόλευε στο κράτημα

[nick10]

Πολύ ωραία Νικο , εχω το ίδιο σε ballpoint (εις διπλούν) αλλά με το κουμπί από πάνω . Αν θυμηθω θα τα ανεβασω φωτό
Υπέροχη σειρά αν και η γραμμή τους ήταν αρκετά λεπτή και δεν με βόλευε στο κράτημα

Σε ευχαριστώ πολύ Γιώργο, ναι ανέβασε όταν μπορείς φωτογραφίες, δεν ήξερα ότι είχε βγάλει ballpoint με κουμπί με κάσα από λάκα, όπως το δικό μου. Εγώ πάλι είτε με αυτή, είτε ακόμα και με την Montblanc 149 που έχω, τα κρατάω το ίδιο εύκολα

[Megalos]

μπραβο Νικο ... εξαιρετικη αγορα και πανεμορφα κομματια ... θα χαρω να τα δω απο κοντα οποτε μπορεσεις

[nick10]

μπραβο Νικο ... εξαιρετικη αγορα και πανεμορφα κομματια ... θα χαρω να τα δω απο κοντα οποτε μπορεσεις

Σε ευχαριστώ πολύ Κώστα, θα τα φέρω όταν βρεθούμε να τα δεις

[Giorgos_I]

Σε ευχαριστώ πολύ, την έχω πλύνει και γεμίσει με μπλε μελάνι Parker Quink, τα σημάδια από μελάνι που βλέπεις είναι από αυτό

Τότε, και ζητώ συγνώμη αν κάνω λάθος, ίσως κάτι δεν πάει καλά με την παροχή / ροή. Θεωρητικά, δεν πρέπει να έχει μελάνη ( η μελάνη, όχι το μελάνι ) από τη πάνω πλευρά του nib. Πρέπει η πάνω πλευρά της μύτης να είναι καθαρή.

Ερώτηση, και το λέω με αγάπη και ενδιαφέρον. Μήπως κανει διαρροή ? ή έχει "κατάλοιπα" στο καπάκι και λερώνει από εκεί ?

Βάλε και φωτό "γυμνή" να δούμε το σύστημα τροφοδοσίας. Εχει αντλία ή δοχείο ?





Ιστορικό

Ειχα ( ........και έχω ) τεράστια αγάπη με τις πέννες, και εν γένει με τα είδη γραφής. Και εμπλοκή. Βαθειά. Που ξεκίνησε από την Τρίτη δημοτικού, που οι "καλοί" μαθητές, οι ορθογράφοι και καλλιγράφοι, περνάγανε από τα μολύβια στην πέννα, και από το γραμμωμένο χαρτί, που καθόριζε το μέγεθος των γραμμάτων, -----> στο ελεύθερο τετράδιο.

Εξοπλισμός για την γραφή μας , μελανοδοχείο, στυπόχαρτο, και .............βουρ ! Και μου "δάνειζε" πέννες ο πατέρας μου, και με καμάρωνε που έγραφα, με ορθογραφία και καλλιγραφικά.

Τα "θρανία" μας τότε, είχαν τρύπα για το μελανοδοχείο. Τα θυμάται κανείς ? Και είχαμε και στυπόχαρτο, είτε σκέτο, είτε σε εκείνο το καμπύλο όργανο που "καθάριζε" από τα πλεονάσματα τα γραφόμενα Και τυπικό στοιχείο στο γραφείο του πατέρα, κρυστάλλινο σετ με θήκες για μελανοδοχεία ( για μπλέ - κόκκινη - πρασινη μελάνη ) και θήκες ( οριζόντιες ) για πέννες. Θυμάμαι τον αδελφό της μητέρας μου, γιατρό , που έγραφε τις συνταγές ή σημειώσεις, και με κόκκινη - πράσινη μελάνη. Και στο επισυναπτόμενο του πατέρα μου, έχει κόκκινες σημειωσεις.

Αργότερα, κυκλοφόρησαν σε αντικατάσταση των πεννών μελάνης, τα διαρκείας, που στο ίδιο σώμα πέννας ( στυλό ), είχαν την επιλογή των 4 χρωμάτων. Μπλέ, κόκκινη, πράσινη, μαύρη. Με 4 κομβία στην κεφαλή, επέλεγες το χρώμα που θα προβαλε στην μύτη. Τα θυμάται κανεις ? Κυκλοφόρησαν για να καλύψουν την ανάγκη που υπήρχε τότε ή την συνήθεια, να γράφουν σε "σημειώσεις" με διάφορα χρώματα. Μετά, εκφυλίστηκε και αυτό.





Βελτιωμένη έκδοση του παλαιότερου, που είχε την μελάνη και τα "φτερά". Που ακόμα βρίσκουμε σε διακοσμητικές διαταξεις γραφείου, που κάποια ( στυλό διαρκείας πλέον ) στέκονται υπερηφάνως σχεδόν κάθετα, είς μνήμην των "φτερών" που βουτούσαν στην μελάνη, γραφανε και με το καμπύλο στυπόχαρτο, στέγνωναν.


bbcode thumbnail



Μετά, εμφανίστηκαν τα "διαρκείας", με πρώτα τα κίτρινα Schneider, με μεταλικό ανταλλακτικό, που τα κάναμε ................"αεροβόλα", με τις φλούδες από τα πορτοκάλια.
Και μας έβαζαν να γράφουμε και με δαύτα, για να γλυτώσουν τα χυμενα μελάνια στην τάξη, και τις λερωμενες μαθητικές ποδιές - χέρια - μούρες όλα γεμάτα μελάνια.

Ειχα πολλές πέννες, και του πατέρα μου αλλά και δικες μου. Μέχρι πρόσφατα έγραφα με πέννες, έκανα συλλογές, μέχρι που ένας ..............απρόσκλητος επισκέπτης, φρόντισε και με αλάφρωσε από τα περισσότερα από δαύτα. Και μαζί, και το ρολόι του πατέρα μου. Δυστυχώς.

Από τις δικες του, έχω μόνον μία Parker 51, του 1941, με ( φυσικά ) ασημένιο καπάκι. Πολλές άλλες δικές μου, ...........gone !

Και πλέον, παρότι καθημερινά γράφω, η κύρια δραστηριότητα "γραφής" είναι πλέον σε Πάλι καλά που δεν σφυρηλατούμε...........μάρμαρα όπως οι αρχαίοι !



Με την άδεια του αγαπητού Κώστα,( ελπίζω ! ) βάζω και ένα γραπτό του πατέρα μου, μία αίτηση προς τον ΑΟΟΑ, για να γίνει κατανοητό γιατί χαιρόταν που έδειχνα .............πρόοδο ! Στην ορθογραφία κι στα καλλιγραφικά.

Ο πατέρας μου, Αξιωματικος του Στρατού Ξηρας - Στρατολόγος, απόφοιτος της Νομικης ( ο μόνος τρόπος για να σπουδάσει τα πέτρινα χρόνια ένα προσφυγόπουλο από την Κων/πολη που βρέθηκε σε κάποια χωράφια με τους άλλους πρόσφυγες, ήταν να καταταγεί στον στρατό ), κάνει αίτηση στον ΑΟΟΑ, για την προσθήκη ενος δωματίου στο τότε σπίτι μας. Ετος 1954.!!! Φυσικά, γράφει με πέννα, και η πέννα ακουμπάει στο χαρτί, και δεν σηκώνεται αν δεν τελειώσει η λέξη. Και τα λάθη, δεν διορθώνονταν ! Χώρια τις κηλίδες από κακές ροές. Ηταν μια κατάσταση αγάπης και ......μίσους.

Είχα αρκετά λερωμένα πουκάμισα στην τσέπη από ψιλοδιαρροές, και ειδικά, σε κάποια αεροπορικά ταξίδια πα πα πα πα . Εκεί, χρησιμοποιούσα τα Cross.

Και έχω και άλλα γραπτά του πατέρα μου, με δασεία στο ρ, και άλλα χαρακτηριστικά της τότε γλώσσας. " Ευαρεστούμενοι ", " μοι χορηγήσητε", υπογεγραμμένη στο ω, κλπ.




Επισης

https://www.stougiannidis.gr/AENAON/AS10/as10_56.pdf

[nick10]

Σε ευχαριστώ πολύ, την έχω πλύνει και γεμίσει με μπλε μελάνι Parker Quink, τα σημάδια από μελάνι που βλέπεις είναι από αυτό

Τότε, και ζητώ συγνώμη αν κάνω λάθος, ίσως κάτι δεν πάει καλά με την παροχή / ροή. Θεωρητικά, δεν πρέπει να έχει μελάνη ( η μελάνη, όχι το μελάνι ) από τη πάνω πλευρά του nib. Πρέπει η πάνω πλευρά της μύτης να είναι καθαρή.

Ερώτηση, και το λέω με αγάπη και ενδιαφέρον. Μήπως κανει διαρροή ? ή έχει "κατάλοιπα" στο καπάκι και λερώνει από εκεί ?

Βάλε και φωτό "γυμνή" να δούμε το σύστημα τροφοδοσίας. Εχει αντλία ή δοχείο ?





Ιστορικό

Ειχα ( ........και έχω ) τεράστια αγάπη με τις πέννες, και εν γένει με τα είδη γραφής. Και εμπλοκή. Βαθειά. Που ξεκίνησε από την Τρίτη δημοτικού, που οι "καλοί" μαθητές, οι ορθογράφοι και καλλιγράφοι, περνάγανε από τα μολύβια στην πέννα, και από το γραμμωμένο χαρτί, που καθόριζε το μέγεθος των γραμμάτων, -----> στο ελεύθερο τετράδιο.

Εξοπλισμός για την γραφή μας , μελανοδοχείο, στυπόχαρτο, και .............βουρ ! Και μου "δάνειζε" πέννες ο πατέρας μου, και με καμάρωνε που έγραφα, με ορθογραφία και καλλιγραφικά.

Τα "θρανία" μας τότε, είχαν τρύπα για το μελανοδοχείο. Τα θυμάται κανείς ? Και είχαμε και στυπόχαρτο, είτε σκέτο, είτε σε εκείνο το καμπύλο όργανο που "καθάριζε" από τα πλεονάσματα τα γραφόμενα Και τυπικό στοιχείο στο γραφείο του πατέρα, κρυστάλλινο σετ με θήκες για μελανοδοχεία ( για μπλέ - κόκκινη - πρασινη μελάνη ) και θήκες ( οριζόντιες ) για πέννες. Θυμάμαι τον αδελφό της μητέρας μου, γιατρό , που έγραφε τις συνταγές ή σημειώσεις, και με κόκκινη - πράσινη μελάνη. Και στο επισυναπτόμενο του πατέρα μου, έχει κόκκινες σημειωσεις.

Αργότερα, κυκλοφόρησαν σε αντικατάσταση των πεννών μελάνης, τα διαρκείας, που στο ίδιο σώμα πέννας ( στυλό ), είχαν την επιλογή των 4 χρωμάτων. Μπλέ, κόκκινη, πράσινη, μαύρη. Με 4 κομβία στην κεφαλή, επέλεγες το χρώμα που θα προβαλε στην μύτη. Τα θυμάται κανεις ? Κυκλοφόρησαν για να καλύψουν την ανάγκη που υπήρχε τότε ή την συνήθεια, να γράφουν σε "σημειώσεις" με διάφορα χρώματα. Μετά, εκφυλίστηκε και αυτό.





Βελτιωμένη έκδοση του παλαιότερου, που είχε την μελάνη και τα "φτερά". Που ακόμα βρίσκουμε σε διακοσμητικές διαταξεις γραφείου, που κάποια ( στυλό διαρκείας πλέον ) στέκονται υπερηφάνως σχεδόν κάθετα, είς μνήμην των "φτερών" που βουτούσαν στην μελάνη, γραφανε και με το καμπύλο στυπόχαρτο, στέγνωναν.


bbcode thumbnail



Μετά, εμφανίστηκαν τα "διαρκείας", με πρώτα τα κίτρινα Schneider, με μεταλικό ανταλλακτικό, που τα κάναμε ................"αεροβόλα", με τις φλούδες από τα πορτοκάλια.
Και μας έβαζαν να γράφουμε και με δαύτα, για να γλυτώσουν τα χυμενα μελάνια στην τάξη, και τις λερωμενες μαθητικές ποδιές - χέρια - μούρες όλα γεμάτα μελάνια.

Ειχα πολλές πέννες, και του πατέρα μου αλλά και δικες μου. Μέχρι πρόσφατα έγραφα με πέννες, έκανα συλλογές, μέχρι που ένας ..............απρόσκλητος επισκέπτης, φρόντισε και με αλάφρωσε από τα περισσότερα από δαύτα. Και μαζί, και το ρολόι του πατέρα μου. Δυστυχώς.

Από τις δικες του, έχω μόνον μία Parker 51, του 1941, με ( φυσικά ) ασημένιο καπάκι. Πολλές άλλες δικές μου, ...........gone !

Και πλέον, παρότι καθημερινά γράφω, η κύρια δραστηριότητα "γραφής" είναι πλέον σε Πάλι καλά που δεν σφυρηλατούμε...........μάρμαρα όπως οι αρχαίοι !



Με την άδεια του αγαπητού Κώστα,( ελπίζω ! ) βάζω και ένα γραπτό του πατέρα μου, μία αίτηση προς τον ΑΟΟΑ, για να γίνει κατανοητό γιατί χαιρόταν που έδειχνα .............πρόοδο ! Στην ορθογραφία κι στα καλλιγραφικά.

Ο πατέρας μου, Αξιωματικος του Στρατού Ξηρας - Στρατολόγος, απόφοιτος της Νομικης ( ο μόνος τρόπος για να σπουδάσει τα πέτρινα χρόνια ένα προσφυγόπουλο από την Κων/πολη που βρέθηκε σε κάποια χωράφια με τους άλλους πρόσφυγες, ήταν να καταταγεί στον στρατό ), κάνει αίτηση στον ΑΟΟΑ, για την προσθήκη ενος δωματίου στο τότε σπίτι μας. Ετος 1954.!!! Φυσικά, γράφει με πέννα, και η πέννα ακουμπάει στο χαρτί, και δεν σηκώνεται αν δεν τελειώσει η λέξη. Και τα λάθη, δεν διορθώνονταν ! Χώρια τις κηλίδες από κακές ροές. Ηταν μια κατάσταση αγάπης και ......μίσους.

Είχα αρκετά λερωμένα πουκάμισα στην τσέπη από ψιλοδιαρροές, και ειδικά, σε κάποια αεροπορικά ταξίδια πα πα πα πα . Εκεί, χρησιμοποιούσα τα Cross.

Και έχω και άλλα γραπτά του πατέρα μου, με δασεία στο ρ, και άλλα χαρακτηριστικά της τότε γλώσσας. " Ευαρεστούμενοι ", " μοι χορηγήσητε", υπογεγραμμένη στο ω, κλπ.




Επισης

https://www.stougiannidis.gr/AENAON/AS10/as10_56.pdf

IMG_0746.jpeg

Μπορεί να έχει πρόβλημα με την ροή , γιατί σήμερα αρνιόταν να γράψει στην αρχή, τώρα γράφει κανονικά. Πάντως διαρροή δεν έχει, ούτε το καπάκι είναι λερωμένο από μέσα, ούτε λερώνεται το χέρι μου όταν γράφω με αυτήν. Σε περίπτωση που έχει πρόβλημα με την ροή, ένα καλό καθάρισμα με νερό, θα βοηθήσει, σωστά;

Ευχαριστώ για την ωραία αναδρομή που έγραψες, εγώ προφανώς δεν πρόλαβα να πρέπει να γράψουμε με πένες στο σχολείο, ούτε θυμάμαι να είχαμε μαθήματα καλλιγραφίας, αν και πιστεύω ότι κάνω αρκετά καλά γράμματα. Τα στιλό με τις πολλές κεφαλές που αναφέρεις, τα θυμάμαι πάντως, τα είχα προλάβει. Και εμένα μου αρέσουν οι πένες παρόλο που δεν έγραφα με αυτές όταν ήμουν μικρός, βρίσκω ότι γράφω πολύ πιο ωραία με αυτές παρά με απλό στιλό.

[nick10]

Σε ευχαριστώ πολύ, την έχω πλύνει και γεμίσει με μπλε μελάνι Parker Quink, τα σημάδια από μελάνι που βλέπεις είναι από αυτό

Τότε, και ζητώ συγνώμη αν κάνω λάθος, ίσως κάτι δεν πάει καλά με την παροχή / ροή. Θεωρητικά, δεν πρέπει να έχει μελάνη ( η μελάνη, όχι το μελάνι ) από τη πάνω πλευρά του nib. Πρέπει η πάνω πλευρά της μύτης να είναι καθαρή.

Ερώτηση, και το λέω με αγάπη και ενδιαφέρον. Μήπως κανει διαρροή ? ή έχει "κατάλοιπα" στο καπάκι και λερώνει από εκεί ?

Βάλε και φωτό "γυμνή" να δούμε το σύστημα τροφοδοσίας. Εχει αντλία ή δοχείο ?





Ιστορικό

Ειχα ( ........και έχω ) τεράστια αγάπη με τις πέννες, και εν γένει με τα είδη γραφής. Και εμπλοκή. Βαθειά. Που ξεκίνησε από την Τρίτη δημοτικού, που οι "καλοί" μαθητές, οι ορθογράφοι και καλλιγράφοι, περνάγανε από τα μολύβια στην πέννα, και από το γραμμωμένο χαρτί, που καθόριζε το μέγεθος των γραμμάτων, -----> στο ελεύθερο τετράδιο.

Εξοπλισμός για την γραφή μας , μελανοδοχείο, στυπόχαρτο, και .............βουρ ! Και μου "δάνειζε" πέννες ο πατέρας μου, και με καμάρωνε που έγραφα, με ορθογραφία και καλλιγραφικά.

Τα "θρανία" μας τότε, είχαν τρύπα για το μελανοδοχείο. Τα θυμάται κανείς ? Και είχαμε και στυπόχαρτο, είτε σκέτο, είτε σε εκείνο το καμπύλο όργανο που "καθάριζε" από τα πλεονάσματα τα γραφόμενα Και τυπικό στοιχείο στο γραφείο του πατέρα, κρυστάλλινο σετ με θήκες για μελανοδοχεία ( για μπλέ - κόκκινη - πρασινη μελάνη ) και θήκες ( οριζόντιες ) για πέννες. Θυμάμαι τον αδελφό της μητέρας μου, γιατρό , που έγραφε τις συνταγές ή σημειώσεις, και με κόκκινη - πράσινη μελάνη. Και στο επισυναπτόμενο του πατέρα μου, έχει κόκκινες σημειωσεις.

Αργότερα, κυκλοφόρησαν σε αντικατάσταση των πεννών μελάνης, τα διαρκείας, που στο ίδιο σώμα πέννας ( στυλό ), είχαν την επιλογή των 4 χρωμάτων. Μπλέ, κόκκινη, πράσινη, μαύρη. Με 4 κομβία στην κεφαλή, επέλεγες το χρώμα που θα προβαλε στην μύτη. Τα θυμάται κανεις ? Κυκλοφόρησαν για να καλύψουν την ανάγκη που υπήρχε τότε ή την συνήθεια, να γράφουν σε "σημειώσεις" με διάφορα χρώματα. Μετά, εκφυλίστηκε και αυτό.





Βελτιωμένη έκδοση του παλαιότερου, που είχε την μελάνη και τα "φτερά". Που ακόμα βρίσκουμε σε διακοσμητικές διαταξεις γραφείου, που κάποια ( στυλό διαρκείας πλέον ) στέκονται υπερηφάνως σχεδόν κάθετα, είς μνήμην των "φτερών" που βουτούσαν στην μελάνη, γραφανε και με το καμπύλο στυπόχαρτο, στέγνωναν.


bbcode thumbnail



Μετά, εμφανίστηκαν τα "διαρκείας", με πρώτα τα κίτρινα Schneider, με μεταλικό ανταλλακτικό, που τα κάναμε ................"αεροβόλα", με τις φλούδες από τα πορτοκάλια.
Και μας έβαζαν να γράφουμε και με δαύτα, για να γλυτώσουν τα χυμενα μελάνια στην τάξη, και τις λερωμενες μαθητικές ποδιές - χέρια - μούρες όλα γεμάτα μελάνια.

Ειχα πολλές πέννες, και του πατέρα μου αλλά και δικες μου. Μέχρι πρόσφατα έγραφα με πέννες, έκανα συλλογές, μέχρι που ένας ..............απρόσκλητος επισκέπτης, φρόντισε και με αλάφρωσε από τα περισσότερα από δαύτα. Και μαζί, και το ρολόι του πατέρα μου. Δυστυχώς.

Από τις δικες του, έχω μόνον μία Parker 51, του 1941, με ( φυσικά ) ασημένιο καπάκι. Πολλές άλλες δικές μου, ...........gone !

Και πλέον, παρότι καθημερινά γράφω, η κύρια δραστηριότητα "γραφής" είναι πλέον σε Πάλι καλά που δεν σφυρηλατούμε...........μάρμαρα όπως οι αρχαίοι !



Με την άδεια του αγαπητού Κώστα,( ελπίζω ! ) βάζω και ένα γραπτό του πατέρα μου, μία αίτηση προς τον ΑΟΟΑ, για να γίνει κατανοητό γιατί χαιρόταν που έδειχνα .............πρόοδο ! Στην ορθογραφία κι στα καλλιγραφικά.

Ο πατέρας μου, Αξιωματικος του Στρατού Ξηρας - Στρατολόγος, απόφοιτος της Νομικης ( ο μόνος τρόπος για να σπουδάσει τα πέτρινα χρόνια ένα προσφυγόπουλο από την Κων/πολη που βρέθηκε σε κάποια χωράφια με τους άλλους πρόσφυγες, ήταν να καταταγεί στον στρατό ), κάνει αίτηση στον ΑΟΟΑ, για την προσθήκη ενος δωματίου στο τότε σπίτι μας. Ετος 1954.!!! Φυσικά, γράφει με πέννα, και η πέννα ακουμπάει στο χαρτί, και δεν σηκώνεται αν δεν τελειώσει η λέξη. Και τα λάθη, δεν διορθώνονταν ! Χώρια τις κηλίδες από κακές ροές. Ηταν μια κατάσταση αγάπης και ......μίσους.

Είχα αρκετά λερωμένα πουκάμισα στην τσέπη από ψιλοδιαρροές, και ειδικά, σε κάποια αεροπορικά ταξίδια πα πα πα πα . Εκεί, χρησιμοποιούσα τα Cross.

Και έχω και άλλα γραπτά του πατέρα μου, με δασεία στο ρ, και άλλα χαρακτηριστικά της τότε γλώσσας. " Ευαρεστούμενοι ", " μοι χορηγήσητε", υπογεγραμμένη στο ω, κλπ.




Επισης

https://www.stougiannidis.gr/AENAON/AS10/as10_56.pdf

IMG_0746.jpeg

Μπορεί να έχει πρόβλημα με την ροή , γιατί σήμερα αρνιόταν να γράψει στην αρχή, τώρα γράφει κανονικά. Πάντως διαρροή δεν έχει, ούτε το καπάκι είναι λερωμένο από μέσα, ούτε λερώνεται το χέρι μου όταν γράφω με αυτήν. Σε περίπτωση που έχει πρόβλημα με την ροή, ένα καλό καθάρισμα με νερό, θα βοηθήσει, σωστά;

Ευχαριστώ για την ωραία αναδρομή που έγραψες, εγώ προφανώς δεν πρόλαβα να πρέπει να γράψουμε με πένες στο σχολείο, ούτε θυμάμαι να είχαμε μαθήματα καλλιγραφίας, αν και πιστεύω ότι κάνω αρκετά καλά γράμματα. Τα στιλό με τις πολλές κεφαλές που αναφέρεις, τα θυμάμαι πάντως, τα είχα προλάβει. Και εμένα μου αρέσουν οι πένες παρόλο που δεν έγραφα με αυτές όταν ήμουν μικρός, βρίσκω ότι γράφω πολύ πιο ωραία με αυτές παρά με απλό στιλό.

[Giorgos_I]

Μπορεί να έχει πρόβλημα με την ροή , γιατί σήμερα αρνιόταν να γράψει στην αρχή, τώρα γράφει κανονικά. Πάντως διαρροή δεν έχει, ούτε το καπάκι είναι λερωμένο από μέσα, ούτε λερώνεται το χέρι μου όταν γράφω με αυτήν. Σε περίπτωση που έχει πρόβλημα με την ροή, ένα καλό καθάρισμα με νερό, θα βοηθήσει, σωστά;

Ευχαριστώ για την ωραία αναδρομή που έγραψες, εγώ προφανώς δεν πρόλαβα να πρέπει να γράψουμε με πένες στο σχολείο, ούτε θυμάμαι να είχαμε μαθήματα καλλιγραφίας, αν και πιστεύω ότι κάνω αρκετά καλά γράμματα. Τα στιλό με τις πολλές κεφαλές που αναφέρεις, τα θυμάμαι πάντως, τα είχα προλάβει. Και εμένα μου αρέσουν οι πένες παρόλο που δεν έγραφα με αυτές όταν ήμουν μικρός, βρίσκω ότι γράφω πολύ πιο ωραία με αυτές παρά με απλό στιλό.

Ειναι με αντλια. Μπορείς να ψάξεις και για αμπούλες, που είναι ευκολοτερες και βρίσκεις και διάφορες αποχρώσεις. Εγώ, χρησιμοποιούσα το γαλάζιο ( Royal blue ) για χρόνια.

Ναι, ένα καθάρισμα, ΟΛΟΥ του κυκλώματος με χλιαρό νερό, ( και λίιιιιγο σαπουνάκι πιάτων ) βοηθάει, ειδικά όταν ξεραίνεται και μπλοκάρει τον λαβύρινθο. Κανονικά, πρέπει να το κάνεις τακτικά αν την χρησιμοποιείς συχνά, πχ μια φορά κάθε 2 μήνες. Βάζεις όλο το σύστημα μέσα σε ποτήρι με το χλιαρό νερό, και το αφήνεις ΟΛΟ το βράδυ για να μουσκέψει και να διαλυθούν τα ξεραμένα.

Μετά, το ξεπλένεις , πάντα με χλιαρό νερό. Αν ξέρεις και μπορείς, αφαιρείς την μύτη ( nib ) για να καθαρίζεις και το σύστημα τροφοδοσίας από πίσω του. Απλώς, θέλει ΠΟΛΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ, μην στραβώσεις την μύτη και χαλάσει το τριχοειδές οδηγός του μελανιού.

Οι πέννες, είναι αντιστοιχη τρέλα με τα ρολόγια.

Κάποτε, έπαιζα και με μύτες, σε διάφορες κοπές και πάχη. Οταν μπλέξεις, .................ΕΜΠΛΕΞΕΣ !

Βαζω ενδεικτικά, μία απεικόνιση.



Αλλη για τις υπογραφές, άλλη για την γραφή, άλλη για σημειώσεις. Εκανα και γραφολογία, και αν έχεις την ειδικη πέννα, και διαφορετικές κοπές, άντε να πλαστογραφήσουν την υπογραφή. Ο γραφολόγος, ψάχνει τα σημεία πίεσης και τις στροφές / πατήματα / συρσίματα / κατεύθυνση. Από τότε, δημιούργησα υπογραφή, με διαφορετικές στροφές / πιέσεις / γωνίες, που ΔΕΝ αντιγράφεται ! Μην την πλαστογραφήσουν και μου πάρουν την περιουσία

Μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον και ασχολήθηκα, μία ταινία με τον Αλαίν Ντελόν, η Purple Noon του 1960 (! ) που σκοτώνει τον πλούσιο φίλο του στην διάρκεια μιας κρουαζιέρας, κάνει ειδικές διεργασίες και τεχνικές για να πλαστογραφεί σωστά την υπογραφή του, και παίρνει την θέση του. Αλλά, επειδή η δολοφονία είχε γίνει στο κότερο του πλούσιου, και τον πέταξε στην θάλασσα, η ταινία τελειώνει όταν βγάζουν για συντήρηση το κότερο στον ταρσανά, και το πτώμα του φίλου, τυλιγμένο με καραβόπανο και με μια άγκυρα, έχει μπλέχτει στο πηδάλιο και εμφανίζεται.

Εχω και ιστορίες για αυτά, με υπόθέσεις πλαστογραφίας, αλλά μόνον σε καφέ !

[nick10]

Μπορεί να έχει πρόβλημα με την ροή , γιατί σήμερα αρνιόταν να γράψει στην αρχή, τώρα γράφει κανονικά. Πάντως διαρροή δεν έχει, ούτε το καπάκι είναι λερωμένο από μέσα, ούτε λερώνεται το χέρι μου όταν γράφω με αυτήν. Σε περίπτωση που έχει πρόβλημα με την ροή, ένα καλό καθάρισμα με νερό, θα βοηθήσει, σωστά;

Ευχαριστώ για την ωραία αναδρομή που έγραψες, εγώ προφανώς δεν πρόλαβα να πρέπει να γράψουμε με πένες στο σχολείο, ούτε θυμάμαι να είχαμε μαθήματα καλλιγραφίας, αν και πιστεύω ότι κάνω αρκετά καλά γράμματα. Τα στιλό με τις πολλές κεφαλές που αναφέρεις, τα θυμάμαι πάντως, τα είχα προλάβει. Και εμένα μου αρέσουν οι πένες παρόλο που δεν έγραφα με αυτές όταν ήμουν μικρός, βρίσκω ότι γράφω πολύ πιο ωραία με αυτές παρά με απλό στιλό.

Ειναι με αντλια. Μπορείς να ψάξεις και για αμπούλες, που είναι ευκολοτερες και βρίσκεις και διάφορες αποχρώσεις. Εγώ, χρησιμοποιούσα το γαλάζιο ( Royal blue ) για χρόνια.

Ναι, ένα καθάρισμα, ΟΛΟΥ του κυκλώματος με χλιαρό νερό, ( και λίιιιιγο σαπουνάκι πιάτων ) βοηθάει, ειδικά όταν ξεραίνεται και μπλοκάρει τον λαβύρινθο. Κανονικά, πρέπει να το κάνεις τακτικά αν την χρησιμοποιείς συχνά, πχ μια φορά κάθε 2 μήνες. Βάζεις όλο το σύστημα μέσα σε ποτήρι με το χλιαρό νερό, και το αφήνεις ΟΛΟ το βράδυ για να μουσκέψει και να διαλυθούν τα ξεραμένα.

Μετά, το ξεπλένεις , πάντα με χλιαρό νερό. Αν ξέρεις και μπορείς, αφαιρείς την μύτη ( nib ) για να καθαρίζεις και το σύστημα τροφοδοσίας από πίσω του. Απλώς, θέλει ΠΟΛΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ, μην στραβώσεις την μύτη και χαλάσει το τριχοειδές οδηγός του μελανιού.

Οι πέννες, είναι αντιστοιχη τρέλα με τα ρολόγια.

Κάποτε, έπαιζα και με μύτες, σε διάφορες κοπές και πάχη. Οταν μπλέξεις, .................ΕΜΠΛΕΞΕΣ !

Βαζω ενδεικτικά, μία απεικόνιση.



Αλλη για τις υπογραφές, άλλη για την γραφή, άλλη για σημειώσεις. Εκανα και γραφολογία, και αν έχεις την ειδικη πέννα, και διαφορετικές κοπές, άντε να πλαστογραφήσουν την υπογραφή. Ο γραφολόγος, ψάχνει τα σημεία πίεσης και τις στροφές / πατήματα / συρσίματα / κατεύθυνση. Από τότε, δημιούργησα υπογραφή, με διαφορετικές στροφές / πιέσεις / γωνίες, που ΔΕΝ αντιγράφεται ! Μην την πλαστογραφήσουν και μου πάρουν την περιουσία

Μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον και ασχολήθηκα, μία ταινία με τον Αλαίν Ντελόν, η Purple Noon του 1960 (! ) που σκοτώνει τον πλούσιο φίλο του στην διάρκεια μιας κρουαζιέρας, κάνει ειδικές διεργασίες και τεχνικές για να πλαστογραφεί σωστά την υπογραφή του, και παίρνει την θέση του. Αλλά, επειδή η δολοφονία είχε γίνει στο κότερο του πλούσιου, και τον πέταξε στην θάλασσα, η ταινία τελειώνει όταν βγάζουν για συντήρηση το κότερο στον ταρσανά, και το πτώμα του φίλου, τυλιγμένο με καραβόπανο και με μια άγκυρα, έχει μπλέχτει στο πηδάλιο και εμφανίζεται.

Εχω και ιστορίες για αυτά, με υπόθέσεις πλαστογραφίας, αλλά μόνον σε καφέ !

Σε ευχαριστώ πολύ Γιώργο, θα το κάνω και θα σε πω αν βοήθησε

[gep]

Νίκο μιλάς βορειοελλσδίτικσ, όχι όπως εμάς τους χαμουτζήδες .
Όσο για το Royal blue που ανέφερε ο Γιώργος, ήταν το αγαπημένο μου χρώμα όταν χρησιμοποιούσα πέννες. Ξεκίνησα όπως οι περισσότεροι με Parker, ακολούθησσν οι Sheaffer με τις χαρακτηριστικές τους μύτες και οι Cross. Rotring μόνο μία και δεν υπήρξε δεύτερη

Sent from my SM-S918B using Tapatalk